متن قرارداد یکسان قابل تغییر نیست؛ پس تنها راه محافظت از خود، فهمیدن آن است. این واژهنامه پرکاربردترین اصطلاحات را به زبان ساده توضیح میدهد.
اصطلاحات قرارداد یکسان همان واژههایی هستند که در متن قانون الزام به ثبت رسمی و قالبهای نمونه سکوها تکرار میشوند و اگر معنایشان را ندانید، عملاً سندی را امضا میکنید که نمیفهمید. این واژهنامه، پرکاربردترین اصطلاحات را به زبان ساده و با ارجاع به جایگاه آنها در قانون توضیح میدهد.
اصطلاحات مربوط به ملک و مالکیت
- عین: خودِ ملک. وقتی مالکیت عین منتقل میشود، خانه یا زمین به نام خریدار میرود.
- منفعت: بهرهبرداری از ملک، بدون انتقال خودِ ملک. اجاره، انتقال منفعت است.
- حق انتفاع: حق استفاده از ملکی که مال دیگری است. ماده ۱ قانون، انتقال آن را برای بیش از دو سال مشمول ثبت رسمی دانسته است.
- عمری و رقبی: دو گونه از حق انتفاع؛ عمری تا پایان عمر شخص و رقبی برای مدت معین.
- حق ارتفاق: حقی برای ملک شما بر ملک همسایه، مانند حق عبور یا حق مجرای آب.
- مشاع و مفروز: در مالکیت مشاع، سهم شما در کل ملک پخش است؛ در مفروز، بخش مشخصی به شما تعلق دارد.
- عرصه و اعیان: عرصه یعنی زمین و اعیان یعنی بنای روی آن.
- سند حدنگار: سند مالکیتی که حدود ملک در آن با مختصات جغرافیایی ثبت شده است.
- شناسه یکتا: شناسهای که طبق ماده ۱۴ قانون به هر واحد اختصاص مییابد؛ تنظیم سند رسمی اعمال حقوقی ماده ۱ صرفاً با همین شناسه ممکن است. جزئیات آن در املاک فاقد شناسه یکتا آمده است.
اصطلاحات طرفین قرارداد
- منتقلٌالیه: کسی که ملک یا حق به او منتقل میشود؛ در بیع، همان خریدار.
- متعاملین: دو طرف معامله. قانون در چند ماده، حق درخواست را به «متعاملین» داده است.
- مرتهن و راهن: در عقد رهن، مرتهن طلبکاری است که ملک نزد او در وثیقه است و راهن مالکی که ملک را به رهن گذاشته.
- دلال معاملات املاک: عنوان قانونی مشاور املاک و بنگاه معاملات ملکی در مواد ۳ و ۱۱ قانون.
- مدعی: در ماده ۱۰، کسی که ادعای مالکیت ملک فاقد سند رسمی را در سامانه ثبت میکند.


